Levensfictie

on

Op dinsdag 24 januari gaven Nanda Huneman en Wendy de Wit een online workshop over het schrijven van levensfictie.

Aan de hand van vijf simpele tips gaven Nanda en Wendy afgelopen dinsdag een introductie in het schrijven van een levensverhaal. Centraal stond het combineren van waarheid en fictie, waardoor iedere herinnering kan worden omgetoverd tot een spannend verhaal. Hieronder volgt een fragment, scene, die tijdens de workshop tot stand is gekomen.


Als kleine meid had ik last van verschrikkelijke nachtmerries waarin mijn moeder door mijn schuld verdween of zelfs overleed. Als ik tijdens één van die verschrikkelijke nachten wakker werd, rende ik naar beneden en nam zij me in haar armen. Ik nestelde mijn gezicht dan in haar nek en verschool me in de parfumveiligheid. Toch kon mijn moeder mij niet beschermen tegen wat nog komen ging.

De kelder, klam en muf, is het decor van mijn nachtmerries. De korte trap doet mij denken aan een afdaling naar de hel. Dit is waar mama naar toe gaat wanneer ik… Hier laat je het leven achter. Hier houd de wereld op met bestaan. Maar hier staat ook het nieuwe pak rijst waar mama om vroeg.

De trap kraakt dreigend. Tap, tap, tap. Met een snelle tred sta ik in de donkere grijze ruimte. Dik vocht druipt traag over de muren. Ik ril. Langzaam loop ik langs de voorraadkasten terwijl mijn hart in mijn keel bonkt. BAM! Ik begin zo hard te gillen dat mijn oren er van piepen. Ik kan mijn voeten niet meer bewegen, ook al wil ik het liefst hard wegrennen.

“Ssssie je nou wéééél?’ klinkt het gesis vanuit de hoek. “Het isssss hier niet veilig.” Twee felgele ogen lichten op vanuit het donker en staren me even aan. Dan glibbert de slang naar mij toe. Zijn huid glanst in het zwakke licht terwijl hij in een krullende beweging over de vloer glijdt. Ik voel mijn hart nog steeds bonken. Het gaat steeds sneller. Tik-tik, tik-tik, tik-tik-tik-tik, tik-tik-tik-tik-tik-tik. Mijn ogen voelen vochtig en beginnen te prikken.

“Jij bent niet echt!” “Oooh jaaaaaa? Weet je dat wel sssseker?” Terwijl de slang zich oplost in de lucht, voel ik dikke warme druppels over mijn wangen naar beneden glijden. Alsof ze mijn gezicht schoon willen spoelen. Ik kijk naar rechts. In mijn hand ligt het pak rijst als een schat uit de oudheid, opgegraven uit duister dieptes.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s